In ontwikkeling..

Met een baby, peuter en kleuter in huis zitten we altijd wel ergens middenin een paar nieuwe fases. Alledrie de schatjes zitten volop in de ontwikkeling van het groot worden en dat doen ze alledrie op hun hele eigen manier. Zo hebben we momenteel een kind die hard zijn best doet om te gaan staan.. dit zodat ie bij nog meer dingen kan waar we hem eigenlijk niet bij willen hebben dan waar ie nu op zijn knietjes bij kan! Ook hebben we een kind die keer op keer juist dat wat ze niet kan zelf wil doen.. tot ze het wel kan.. en dan eist dat mama het doet. Als koploper hebben we onze kleuter, onze vijfeneenhalfjarige, ons oudste en dus ook eerste kind. Elk stukje groot worden die haar zus en broer doormaken heeft zij natuurlijk al gehad.. maar als je meer dan 1 kind hebt kom je er achter dat hoewel de ontwikkeling van elk kind een zelfde soortachtige lijn volgt het toch elke keer weer zo anders is. Zo tijgerde Feline als een soort dolfijn, rolde Elena zich in haar pre-kruip fase overal naartoe en zoeft Maxim nu al een maand of 2 als een soort tijger met peper in zijn reet over de vloer.. vraag me eigenlijk af of ie überhaupt nog gaat kruipen.
Ons Felientje liep met een jaar, en Leentje pas met anderhalf… maar toen Elena eenmaal liep liep ze.. anders dan Feline die na elke 10 stappen op d’r waffeltje ging. En dacht ik in al mijn onwetendheid aan Feline een heftige ‘Twee is nee’ fase te hebben.. Elena voegde daar zonder pardon een ‘en ik loop niet mee’ aan toe. Noodzakelijkerwijs snoer ik Elena hoewel ze haar derde verjaardag achter de rug heeft nog dagelijks vast in het tuigje van de tandemwagen terwijl Feline netjes met 2,5 jaar al mee naar het winkelcentrum op en neer liep.
Elena en Feline zijn knuffeldieren.. schoothondjes.. Max worstelt zich los.. hij wil ontdekken. En dat ontdekken doet ie dan weer op een heel ander vlak dan zijn zussen ooit gedaan hebben. Max is een echte jongen.. Max kan minutenlang compleet gefascineerd aan een wieltje draaien.. alsof ie het zojuist zelf heeft uitgevonden! Wieltjes..autootjes.. vandeweek kwam er rijdend op de snelweg een enthousiast “Kijk mam een grote tractor” vanaf de achterbank.. “Vrachtwagen Leen.. da’s een vrachtwagen!”..  Ik hoorde haar gewoon denken..’Whatever.. hij’s groot.’.. Elena haar interesse ligt niet bij vervoersmiddelen.. die ligt bij poppen en dat is iets wat haar grote zus weer niet kan boeien, die is creatief.. die maakt (met dank aan K3) van een kapotte maillot zonder problemen een hip kussensloopje.
Dat Max een jongen is bewijst hij ook regelmatig bij het verschonen van zijn luier.. hebben de meiden nooit getaald naar de inhoud van hun luier.. Max zet graag bij het openen van zijn luier pontificaal een speeltje op zijn kroonjuwelen.. ZO.. landje verovert!

Feline moet als oudste vaak een weg banen voor haar broertje en zusje.. van de drie zet zij ons niet geheel onlogisch het meest voor opvoedkundige vragen. Dingen als de keuze voor een kleuterschool, hoe vaak mag een schoen gezet worden en wat doen we met een uitgevallen tandje worden vastgelegd voor de eerste en daar gaan de tweede en derde gewoon in mee. Maar dat laatste.. dat uitgevallen tandje.. laat dat nu net een vraagstukje zijn..want ja.. wat doen we daar eigenlijk mee?  Feline heeft dus.. jawel.. een losse tand! Weken..wat zeg ik.. maanden heeft ze hier naar uitgekeken. De tandarts constateerde enkele weken geleden iets van speling bij een van haar tandjes en onze kleuter kwam glimmend de tandartsstoel uit. Nu..weken verder zit ie eindelijk echt los… hij wiebelt.. en dat zal iedereen weten ook! Het hele gezin is in rep en roer.. opa’s, oma’s, juffen en vriendinnetjes.. iedereen mag er even aan wiebelen. Ze heeft de afgelopen week al meer appels gegeten dan in het hele jaar daarvoor (want appels staan er in de kleuterwereld om bekend dat je tand er dan sneller uitgaat) en zweert na elke hap dat ie echt al losser zit. Ze heeft me gevraagd een mooi doosje te kopen om haar tandje in te bewaren maar ze heeft ook al vernomen dat er zoiets als een tandenfee ‘bestaat’.
Wat ga ik straks als het wiebelding er uit is doen.. onder d’r kussen leggen? In het doosje stoppen? Centje voor geven? Ik ben er nog niet helemaal over uit… jullie?