4 dagen van het jaar zijn er nu voorbij en als ik kijk naar wat in die dagen de rode draad is geweest dan is dat toch wel het woord opmaken. Gelijk maar gebombardeerd tot mijn 2012 woord..
balans opmaken: inventariseren, in kaart brengen, op een rij zetten, opsommen
Oudejaarsavond brengt altijd iets weemoedigs in mij los.. zo op de laatste avond van het jaar heb ik altijd het gevoel dat ik de balans van het voorgaande jaar moet opmaken. Ergens complete onzin natuurlijk.. ik breng ook niet elke laatste dag van de week of maand de voorgaande week of maand in kaart.. maar zo’n jaar.. dat heeft iets..iets..iets magisch!
Het jaar 2011 was een bijzonder mooi jaar voor mij.. ik ben getrouwd, heb een vakantie met een pluimpje gehad, mijn 10 jarig jubileum gevierd en het hoogtepunt van het hele jaar is natuurlijk de geboorte van mijn lieve mooie Maxim. Maar ik ben ook verloren.. in mijn ogen bestond ze maar in werkelijkheid is ze er nooit voor mij geweest.. in 2011 ben ik de zus die ik nooit gehad heb kwijt geraakt.. en in de nasleep daarvan de onvoorwaardelijke band met mijn ouders. Hoe heftig het zo ook klinkt.. voor mij was het niet meer dan iets wat er al 35 jaar lang aan zat te komen. Verdriet heb ik.. veel verdriet.. maar het geluk wat ik heb in mijn gezin, mijn onbeschrijfbaar lieve vriendinnen en een ieder die me in 2011 een lach, een schouder, een paar minuten van zijn/haar tijd, respect en beetjes positiviteit heeft gegeven weegt vele malen zwaarder.
opmaken: aan kant maken, op orde brengen, opeten, opgebruiken
In 2012 gaat het me lukken.. maar dit keer dan ook echt!! 2012 wordt het jaar dat ik georganiseerd en opgeruimd ga doorkomen. En Zamarra gaat me daar bij helpen! Zamarra heeft een organizing agenda op de markt gebracht die zelfs naar het schijnt mijn huishouden in het gareel zou moeten kunnen houden. Er zitten lijstjes en stickertjes bij.. en nog meer maar dat weet ik even niet want ik heb hem niet bij de hand en weet ook even niet waar hij ligt. Maar het gaat goed komen.. ik ga hem vinden en dan vergeet ik geen afspraken meer, ga ik minder vaak naar de supermarkt want dan weet ik al dagen vantevoren wat de eetplanning gaat zijn. Dan hou ik mijn stapels en stapels was bij, weet ik exact welke rekening ik wanneer moet betalen, vergeet ik mijn ramen niet te lappen en de bedden niet te verschonen en hoef ik nooit meer op de valreep nog even gauw een verjaardagscadeautje of wc papier te kopen!
Mijn lief en ik hebben ook besloten dat we veel te veel weggooien aan eten.. absurd soms.. wat wij weg gooien kunnen hele volksstammen van eten. Zonde. Moet ook veranderen. De eerst komende dagen gaan we dus vooral uit de voorraadkast eten.. eerst maar eens opmaken wat we in huis hebben voordat ik weer nieuw koop. Om een klein voorbeeld te noemen.. ik heb 3 verschillende soorten aangebroken pakken rijst staan met beetjes die ik net niet genoeg voor ons als gezin vindt.. ik heb 4 soorten pastasaus die maar staan te staan omdat ik 10x liever verse maak en ik heb 4 aangebroken pakken cruesli en muesli in de kast die ik alle vier net niet lekker genoeg vind. Genoeg ruimte voor verbetering dus!
opmaken: grimeren, optutten, schminken, toiletteren
5 jaar is ze.. ze loopt met het minimascaraatje die ze van haar nichtje heeft gekregen naar de spiegel en in een aantal soepele bewegingen zit de mascara op haar wimpertjes. 5! is ze mensen.. 5 jaar en ze snapt niet alleen waar mascara voor dient.. zonder enige hapering gebruikt ze het nog correct ook! Bij uitzondering natuurlijk.. want voor het echt dragen van make up is ze nog te jong.
Als ik naar mijn dochter kijk plopt steeds een kinderen voor kinderen liedje uit mijn jeugd op in mijn hoofd.. ’Mama je make-up.. geef me je make-up!’.. en make up heb ik.. genoeg zelfs.. alleen het gebruiken daarvan laat te wensen over. Het is een gevoel wat in me zit.. een lipglossje voelt als een vlag op een modderschuit.. ik zit gewoon niet lekker in mijn teveel aan vel. Maar ik heb het eerder gedaan, 2x zelfs.. dus een derde keer kan ik ook wel! Maar nu dan wel gewoon voor altijd! 2x ben ik vreselijk veel aangekomen in een zwangerschap (hey..dik werd ik toch!) maar aangezien een vierde kind niet de bedoeling is valt dat excuus dus weg en zou ik theoretisch gezien nu gewoon af moeten kunnen vallen en dat gewicht ook gewoon aan moeten kunnen houden! Ik ben er in 2011 al braaf mee begonnen door lid te worden van een sportschool.. en ook daadwerkelijk te gaan sporten.. maar als je daarnaast blijft vreten als een bouwvakker en de lokroep van spritsen, B&J en candybars niet kan weerstaan schiet dat natuurlijk ook niet echt op! Het puntendagboekje trek ik weer onder het stof vandaan.. ik ga weer opschrijven wat ik eet en me zo bewust worden van al wat ik naar binnen schuif! Ik ga er voor zorgen dat ik me weer goed ga voelen!
Dit jaar ga ik opmaken.. want het voelt zo fijn om aan het einde van het jaar de balans met een goed gevoel op te kunnen maken!
Mooi verwoord, voor 2012 ga je dus houden wat je hebt (veel liefde om je heen), georganiseerd worden, afvallen door minderen en veel bewegen. Dat klinkt goed vrouw!
Het eerste doe ik met je mee, tja, georganiseerd worden: daar heb je al een colum over geschreven (ik voel mij nog steeds vereerd…:), voor ondersteuning kun je op mij rekenen!!!) en afvallen en meer bewegen, JA JA JA JEH!!!!
We gaan werken aan een lijf (zoals Elzelien incl. conditie!!!) en dit plan delen we dan ook, net zoals onze naam, is dat een goed idee?
liefs, Kirsten
Goed idee!! Heb je al een afvalplan?
Mooi blog Kirsten!
Ik ga ook minder eten,de was bijhouden,de bedden op tijd verschonen en minder voedsel weggooien….proberen dan;).
Het raakt me dat je verdriet hebt……..sterkte daarmee!xx
Het is wederom weer zo herkenbaar! Geweldig om te lezen… echt super!! Ik heb ook veel van die voornemens. Een wat georganiseerder huis, gezin en werk…. en vooral goed in mijn velletje komen. Waar ook ik teveel van heb! Wat een leuk stuk om het nieuwe jaar mee te beginnen!
Hoe verdietig je afscheid ook is van je familie, hoe mooi het te lezen is hoeveel mensen om je heen erbij hebt gekregen. Ga zo door…
Het afvallen, zucht. Boor mij ook al een eeuwigdurende strijd. We gaan er weer voor.
Enne hetgeorganiseerde, laat het me weten of het werkt. Misschien dat ik dan ook overstap ;)
Xx
Super leuke blog.
Dat belooft veel goeds voor 2012. :-)
2012 wordt vast een fantastisch jaar.
Hopelijk kan je aan het eind van dit jaar zeggen dat je al je doelen bereikt hebt. Ga ervoor! :-*
sprakeloos van je blog, wat kan je het weer mooi en oooo zo herkenbaar opschrijven. Zoals jij schrijft zie ik alles in plaatjes voor me.
Het gaat je lukken kirsten, 2012 is zeker jullie jaar !!!
Lief,
wat mooi gezegd weer!! Ik doe met je mee..wat afvallen betreft dan ;) Verder zou het heeeel goed voor me zijn om de dingen te accepeteren zoals ze zijn, dus juist iets minder te plannen en te organiseren en ervaren dat dat ook goed is. Dat dingen ook goed gaan als ik de touwtjes niet in handen heb.
Ik ga vandaag beginnen ;)
Liefs van mij!
Het komt goed Saan! Je bent in mijn gedachten.. as always!
X
En de andere kant van het verhaal over je zus?
Uit ervaring weet ik dat elk verhaal 2 kanten heeft. Als het er al 35 jaar aan zat te komen, had jij dan wel de juiste verwachtingen van een zus-zus relatie? Of jij als kind naar je ouders, had je daar wel de juiste verwachtingen van? Iets onvoorwaardelijks verliezen kan niet. Dan is het niet onvoorwaardelijk. Of heb je er misschien zelf voorwaardes aan gekoppeld waar een ander zich in moet schikken om aan jouw verwachting te voldoen?
Teleurstellingen zijn niets meer en minder dan het onjuist hebben van verwachtingen. Als je niets verwacht van een ander, word je nooit teleurgesteld. Elk moment wat je dan wel hebt zijn dan altijd waardevol, in welke hoedanigheid dan ook.
Grappig hoe je zo op een blog terecht kan komen en iets kan lezen wat je raakt en wat mij triggert om te reageren. Schuif je eigen issues, hopen, verwachtingen naar je familie aan de kant en probeer je te verplaatsen in de ander waarom zij dingen doen zoals ze ze doen. Waarom zij de keuzes maken die ze maken.
Kan het misschien zo zijn dat je er zelf al 35 jaar op aangestuurd hebt (omdat je nl. zelf zegt dat je het verwachtte) en dit dus de te verwachten keus was van je zus en ouders? Dat je alles zodanig geïnterpreteerd hebt dat het paste bij jouw verwachting? Kan het zijn dat je je eigen verlies in de hand gewerkt hebt?
Eén verhaal, twee kanten. Verdiep je eens in de andere kant en laat daarbij alles los wat jij vindt. Misschien geeft het je helderheid.
Ach elk verhaal heeft zo veel kanten.. alle betrokkenen hebben uiteraard hun eigen versie van iets en ik kan me veelal prima inleven in de kant van een ander maar dit is mijn blog, mijn wereld en dus ook (een gedeelte van) mijn kant van het verhaal.
Wat versta je onder verwachtingen? Als mijn baby ziek is wil hij het liefst getroost worden door zijn vader of moeder, is dat een verwachting? Voor mij is dat gewoon oerinstinct. En zo ervaar ik dat ook jegens mijn ouders en zus. Natuurlijk wilde ik dingen van mijn zus.. maar niets buitensporigs.. gewoon wat basics die je in elke relatie naar mijn idee van elkaar mag verwachten zoals wat respect en waardering.
Ik heb met bloed zweet en tranen jarenlang het zinkende schip drijvende gehouden maar het ging niet meer.. soms moet je je gewoon realiseren dat je vecht voor iets wat er gewoon niet is.. soms moet je met pijn in je hart ergens de stekker uit trekken en je wonden likken.
Beste Noor mijn nieuwsgierigheid is gewekt naar wat het jou heeft doen triggeren.. als het eigen ervaring is met een soortgelijke pijn wens ik je veel sterkte.
Wat een mooie voornemens Kirsten en ik weet dat het je gaat lukken je bent een sterke krachtige vrouw! Ondanks je verdrietige dingen weet je overal weer eht positieve uit te trekken! Helaas is het zo dat mensen komen en gaan ook binnen de families! Het is super van je dat je uiteindelijk na alles geprobeerd te hebben aan je zelf denkt en het positieve benaderd :-) Wel een beetje jammer van Noor dat zij dat niet kan! Ik wens je heel veel goeds in 2012 dikke knuffel van mij!
Wat een lekker verhaal weer! Hoewel ik me dit jaar juist niet zoveel heb voorgenomen (zoals je las in mijn blog) herken ik natuurlijk wel héééél veel van jouw voornemens.
Maar ik vind wel dat je ook met je eigen chaotische, stevige zelfje meer dan tevreden mag zijn hoor…!
En de reactie van Noor kun je op zich ook positief benaderen. Ten eerste word je blog dus gelezen op nationaal niveau ;) en je blog nodigt mensen uit om na te denken, reageren en discussieren. Ik vind het zelf een beetje kort door de bocht om ervan uit te gaan dat iedere teleurstelling of tegenslag het resultaat is van je eigen verwachtingen. Er zullen veel mensen zich er gekwetst kunnen voelen door zo’n opmerking.
Wat je doet ná een tegenslag of teleurstelling, daar gaat het om, Kirsten en wat dat betreft ben je prima bezig, toch?
X
@ Irene: Als je (niet jij, maar “men”) zich gekwetst voelt door zo’n opmerking, dan bewijs je toch zelf die opmerking? Dan had je je verwachtingen niet juist.
@ Nathalie: lees mijn verhaal nog eens. Als er iemand positief in het leven staat ben ik het wel.
@ Kirsten: Ieder mens heeft zijn tekortkomingen. Waar het om draait in relaties is elkaars tekortkomingen accepteren en datgene koesteren wat je bindt. En nee, ik heb geen persoonlijke ervaring met soortgelijke situaties. Godzijdank niet. Ik behandel mensen zoals ikzelf ook behandeld wil worden. Ergo: ik steun ze door dik en dun, ongeacht wat mijn persoonlijke mening is in bepaalde situaties. En daardoor krijg ik ook datgene terug.
En Irene heeft gelijk: dat wat je na een teleurstelling doet, daar gaat het om. Omdraaien en weglopen of accepteren en vergeven.
Noor, je oordeelt over een zeer emotionele situatie die je totaal niet kent. Je stond de afgelopen 35 jaar niet aan mijn zijde om mijn tranen te drogen, je kent zover ik weet mijn zus niet, mij niet. Je oordeelt puur en alleen op je eigen ervaring en gevoelens. Wellicht is het een idee om je eens in te leven in de gevoelens en situatie van een ander en zo je horizon wat te verbreden. De wereld is namelijk niet zo zwart/wit zoals jij het doet lijken.
Ik ben omgedraaid en weggelopen, het heeft me 35 jaar gekost voordat ik de moed en kracht had om dat te doen.
Hoezeer ik reacties op mijn blog ook waardeer, reacties van jou in deze toonaard zal ik niet meer plaatsen. Mijn blog is geen plek om te discussiëren over zoiets persoonlijks als gevoelens en emoties.
Live and let live.
Ik ben het helemaal met je eens Kirsten… ik heb je helaas niet 35 jaar kunnen steunen maar heb genoeg met je meegemaakt om te kunnen zeggen dat je volledig gelijk hebt. De juiste keuze maken is soms ontzettend moeilijk… en heeft niks met vergeven te maken. Door afstand te doen van een ander kun je ook jezelf enorm pijn doen en ga je ook door een soort rouwproces. Ook al maak je die keuze zelf. Juist zo’n keuze maken is moeilijk en doen zeer omdat je beseft dat je niet hebt, en nooit hebt gehad wat je eigenlijk zo enorm graag had gewilt! En dit heeft niks met verwachtingen van iemand anders te maken. Ik besef me erg goed dat het niet juist is om verwachtingen te hebben van andere mensen, maar dit is menselijk! Iedereen wordt op den duur eens teleurgesteld. De een meer als de ander en het is aan iedereen zelf om te bepalen in hoeverre je hierin meegaat en de ander dit laat doen. Ik vind dat je super positief in het leven staat en hebt eindelijk geleert om voor jezelf op te komen en jouw leven de kans gegeven om te zijn wie je bent! Voor mij heb je meer als gelijk dat dit de laatste reactie was van Noor. Zeker als je zelf niet in zo’n situaltie hebt gezeten kun je niet zo’n reactie geven. Typisch geval van niks meegemaakt denk ik dan. Als zou ik dat zou niet neer mogen zetten…het irriteert me enorm als mensen zo maar teksten neerzetten terwijl ze niet weten waar ze over praten!
Hey Kirsten,
Succes met je voornemens! Ook ik wil mijn decemberkilootjes weer aanpakken en heb mezelf voorgenomen daar maandag mee te beginnen, nu eerst frietjes, een wijntje en later vast nog wat chipjes tijdens TVOH ;)..
Je bent onwijs sterk dat je voor jezelf bent opgekomen en voor je eigen geluk hebt gekozen! Ook ik heb bewust iets meer afstand genomen van bepaalde personen. Ik kan je uit ervaring zeggen dat het je veel meer rust zal geven. Kopop meid, je bent een kanjer!!
Zo jammer dat er iemand (Noor) dit blog moeten vervuilen met een discussie.
Niks van aantrekken Kirsten, wie is het eigenlijk?
xx