Schrijfsels

Kinderfeestje in Dierenasiel Crailo.

Laat ik eerst even zeggen dat ons meisje de leukste en liefste kinderen ooit op haar feestje had.. wat waren ze lief en positief! Overal het mooiste in zien zelfs als t eigenlijk gewoon 3x niks was. Terwijl ik me gruwelijk stond te ergeren aan de saaiheid, onkunde en het “nee mag niet”.. konden zij oprecht nog lachen en plezier maken.. ❤️

Voor een ieder die overweegt een partijtje in t dierenasiel Crailo te vieren.. Hier onze ervaring……

Madam haar feestweek is gisteren ten einde gekomen met het zo door haar naar uitgekeken verjaardagspartijtje! Ze wilde iets met dieren doen en kwam zelf op het idee van het dierenasiel! Superleuk idee.. dacht ik. Gelijk op onderzoek uitgegaan en op de website stond vermeld dat we een beestachtig verjaardagspartijtje en een geweldige middag konden verwachten.. ook zou als afsluiting de jarige van het asiel nog een blijvende herinnering krijgen. Nou.. toppie toch! Gelijk belde ik het vermelde nummer maar ondanks dat dat op de site stond was dat toch niet de bedoeling.. ik moest mailen.. ook goed.. de mail die ik terug kreeg beloofde weer veel goeds,

“Hier een kleine uitleg over onze kinderfeestjes:
Het kinderfeestje neemt ongeveer 2 uur in beslag. De jarige en de vriendjes en vriendinnetjes krijgen eerst een uitgebreide rondleiding door het asiel. Ze mogen overal kijken en soms zelfs meehelpen om het voer alvast klaar te zetten voor alle asielhonden. Ze kunnen tijdens de rondleiding alle brandende vragen stellen die ze willen. Op alle afdelingen wordt er gekeken en bij de katten mag er altijd even geknuffeld worden. Ook op het konijnenplein is er altijd genoeg te knuffelen. Na de rondleiding is er even een rustmoment waar de kinderen wat te drinken krijgen en een zakje chips. En dan staat er een hond klaar die wel mee wil voor een wandeling over de heide. Vaak is het wel zo dat de ouders uiteindelijk met de hond lopen en de kinderen over de hei heen suizen, maar het voordeel is dat ze weer lekker moe mee naar huis gaan. ;)”

Het zou van 14 tot 16u duren en netjes op tijd melden we ons bij het asiel. We kregen te horen dat er eerst een hond uitgelaten ging worden, we moesten bij een houten hekje wachten.. en wachten. Na een minuut of 10 had ze blijkbaar eindelijk een hond gevonden en toen ze met t kleine ding aan kwam gelopen kregen de kinderen gelijk de waarschuwing dat ze vooral niet mochten bukken om te aaien want dan zou ie in t gezichtje kunnen bijten.. Euh…. Wat?! Serieus.. dit is je beste keuze?! Dus 7 kinderen mogen 1 hondje uit gaan laten die ze niet mogen aaien want dan kan ie bijten? En dat uitlaten was ook meer een soort van nep uitlaten want t hondje zat aan twee riemen.. 1 had de dame van t asiel vast en de ander moest onderweg steeds worden gewisseld.

Na 3 kwartier! Waren we terug in t asiel.. 3 kwartier.. bijna de helft van het partijtje hebben de kinderen dus omstebeurt een nep riem vast mogen houden van een hondje dat ze niet mochten aaien………..
Eenmaal terug kregen ze chips en een pakje drinken.. de dame van t asiel stond erbij en keek er naar.. wat een gemiste kans! Wat had het een ideaal moment geweest om uitgebreid en enthousiast over het asiel te vertellen.. het ontstaan, verleden, heden, hoe werkt een adoptie, hoeveel dieren zitten er.. noem maar op.. maar er werd niks verteld.. dus stelde ik maar wat vragen waar vrij korte antwoorden op kwamen. Ook leuk.. in die 10 minuten dat we daar zaten te eten en drinken besloot een mannelijke medewerker dat ie echt NU per direct moest poepen.. en een vrouwelijke medewerker die daarna naar het toilet wilde vond blijkbaar net zoals ik dat het echt heel erg stonk en dat het wel zou helpen als ze met de wc verfrisser los ging.. :O.. jongens wat een helse citroenachtigemannenschijtlucht.. ik kreeg spontaan astma..

Na de chips, limo en de wc verfrisser met poep gingen we naar t kattenverblijf katten knuffelen.. of nou ja… de kinderen moesten in een rijtje op een bankje zitten wachten tot er een kat naar hun toe kwam… er kwam er eentje.. en die kwam niet veel verder dan de eerste twee kinderen. Zo pijnlijk om te zien hoe graag de kinderen wilden maar niet mochten. Nadat we best een tijd naar smachtende kinderen hadden zitten kijken konden we naar een ander kattenverblijf waar zich hetzelfde ritueel herhaalde..

Onder begeleiding katten “aaien” in het kattenverblijf..

Toen tot grote blijdschap van de kinderen (en met name de jarige) gingen we naar de konijnen.. 2 grote hokken met in elk 2 konijnen.. “Mogen we er in?” vroegen ze enthousiast.. maar nee dat mocht niet.. ze moesten maar door de tralies heen wachten tot er een konijn kwam.. er kwam er eentje.. dus hoera.. alle 7 kinderen konden op een halve vierkante meter met hun handjes door de tralies heen een konijn aantikken…….

Daarna de rondleiding langs de verblijven van de honden.. ik weet er niet veel meer van.. of dat nou komt omdat ik op dat moment vooral geërgerd was of omdat we er zo snel zonder enige uitleg of toelichting langs liepen weet ik niet maar ineens stonden we bij de buitenverblijven van de pensionhonden De honden keken smachtend naar de kinderen en de kinderen keken smachtend terug.. inmiddels was het tien over half 4 en had de dame van t asiel nog 20 minuten beestachtig goed te vullen dus besloot ze ter plekke een collega te vragen of het misschien mogelijk was dat ze de pensionhonden konden aaien. En jawel hoor.. hallelujah er mocht iets! De kinderen mochten op de route gaan staan die de honden af moeten leggen vanuit hun buitenverblijf terug naar binnen. 10 minuten lang hebben de kinderen een aantal honden kunnen aaien!! De dotjes konden hun geluk niet op.. zelfs ik voelde spontaan weer een glimlach opkomen.. eindelijk… na 1u en 40 minuten kijken mochten ze zowaar een soort van actie ondernemen!!

Daarna waren er nog 10 minuten te vullen die ze door brachten in het knaagdierenverblijf waar ze konden kijken naar 2 hamsters, een rat en konijn 1 oog.

Toen zat het feest erop, mocht ik afrekenen en konden we weer gaan. Maar vroeg de jarige.. de blijvende herinnering dan die het asiel aan de jarige geeft? Nou zei de dame van t asiel…. “Je gaat je dit toch nog herinneren?…. Dag hoor……”..