Schrijfsels

Turks temperament

Het is verrekte fijn om een goed excuus te hebben voor je hysterische gedrag dus wijd ik mijn vermogen tot het maken van een flinke scène altijd aan mijn warme Turkse temperament. Of ‘t nou echt de Turkse genen zijn die mij zo hysterisch maken.. geen idee.. maar de nuchtere koele Hollander in mij is zo nu en dan ver te zoeken dus blijft er weinig anders over.. toch?

Het houdt het leven in ieder geval spannend en in beweging. Zo heeft die warme lieve zachte kant van mij vandaag bijvoorbeeld geregeld dat ik op zoek moet naar een nieuwe orthodontist. Heel fijn.. echt.. toppie!

Op naar de ortho..

Het zit zo.. de puber is sinds vandaag eindelijk beugel af (hiep hiep hoi).
Enthousiast reden we vanmorgen naar de orthodontist in volle verwachting op wat komen ging.. gladde tanden.. een beugelvrij bekkie.. heerlijk! “Mam je gaat wel mee he, je was er bij toen hij er in ging.. en nu weer nu hij er uit gaat!” “Tuurlijk ga ik mee schatje.”.. Bij de controles bleef ik in de wachtkamer zitten.. die 10 minuutjes waren zo voorbij.. maar dit zou ruim 3 kwartier gaan duren en t kind en ik wilden mij erbij.. memorabel momentje tenslotte!

Dan ga je toch naar de Lidl..

Het kind dr naam werd geroepen. zij stond op, ik stond op, zij liep met de beugeldame mee.. ik liep met de beugeldame mee. De beugeldame draaide zich naar me toe en sprak de magische woorden “Wacht maar even hier..”… Ik moet haar vast heel gek aangekeken hebben… mijn hoofd kennende kan dat niet anders.. “Ik ga hier niet 3 kwartier zitten wachten..” zei ik.. “Nou..” sprak ze “Dan ga je toch naar de Lidl.. “.. “he.. huh?!”… “Jaaaa..” ging ze verder. “Je kunt toch niets doen en het brengt zo veel onrust met zich mee als er mensen meegaan, ik vind het niet prettig werken..” Ik heb dr nog even verbaasd aan staan kijken.. maar ze was onverbiddelijk.. toeschouwers zijn niet gewenst.. zelfs niet een moeder..
“Nou..” zei ik verbaasd tegen m’n kind “Ik mag dus niet met je mee…”.. de beugeldame nam mijn kind mee naar de behandelruimte en ik liep verbijsterd naar buiten.

Mijn kind wilde dat ik bij haar was, ik wilde bij mijn kind zijn.. maar de dame die de beugel er uit moest halen kan blijkbaar die beugel er niet goed uithalen als er twee meter verderop een moeder rustig op een stoel zit toe te kijken. Hoezo? Weet je niet zo goed wat je doet ofzo?! Wat ben jij met mijn kind van plan? De tandarts, de huisarts, kinderarts, oogarts, eerste hulp arts, de vaccinerende verpleegkundige, de radioloog.. de weet ik veel wat voor medisch onderlegde persoon doet niet anders maar madam die een beugel moet verwijderen kan niet werken met een moeder in dezelfde ruimte?!

Zij niet, ik wel..

Met een knagend gevoel van binnen liep ik naar de Albert heijn. Ja fuck de Lidl.. als een of andere muts roept dat ik maar naar de Lidl moet ga ik natuurlijk naar de Albert Heijn he. Met risico voor eigen leven onderweg vriendin ge-appt.. -Hey.. jij gaat toch altijd mee naar de behandelruimte.. je wacht nooit in de wachtkamer toch?.. -Klopt, ik ga altijd mee.. met beide kinderen.. waarom niet.. Nah dus zij heeft nooit gezeur, ik wil een keertje mee en word gezegd maar naar de Lidl te gaan..

Even ter illustratie. 3 kwartier lang liep ik dus doelloos door en om een Albert Heijn omdat ik niet bij mijn kind waar ik graag bij wilde zijn mocht zijn en kreeg ook nog eens te horen dat vriendin dat wel altijd mag. Dat knagende gevoel was na die 3 kwartier een borrelende vulkaan geworden maar ondanks dat was ik echt van plan er redelijk rustig en als een grote meid wat over te zeggen. Echt waar. Tot ik de orthodontist binnen liep en mijn kind nergens te bekennen was. Ja.. de groeten.. de stop ging er af en de vulkaan kwam tot uitbarsting.

En toen borrelde het lava omhoog..

Met ‘t lava stromend uit mijn oren stond ik daar te briesen! Belachelijk dat ik niet bij mijn kind mocht zijn, en nog belachelijker dat mijn vriendin dat wel altijd mag. Doen jullie dat persoonlijk filteren ofzo?! Van de zotte vond ik het, dat ik niet bij haar mocht blijven maar dat niemand weet waar ze is als ik haar dan weer op kom halen! Dat ik dus een nieuwe orthodontist moet zoeken omdat mijn andere dochter nog meer aan mama hangt dan deze. Dat ze nooit vraagt of mama mee gaat maar dat nu specifiek gevraagd had. En toen nog een keer of 3 dat ik het dus echt onacceptabel vond dat ik niet bij mijn kind mocht zijn.

Ik was naar buiten en weer naar binnen gelopen.. zoekende naar mijn kind. Geen idee hoe want er is maar 1 deur maar we hebben elkaar misgelopen want bij de tweede keer naar buiten trof ik haar naast mijn auto aan.
We zijn ingestapt en weggereden.. orthodontistmedewerkers en wachtende patienten verbijsterd achtergelaten…

Rustiger zeiden ze.. als moeder niet op een stoeltje toekijkt naar dr eigen kind. Zo’n moeder op een stoeltje zou echt vooral onrust brengen. Nou ze hebben t gekregen… de rust!