AD(H)D, Schrijfsels

De agenda

Even een klein verhaaltje over hoe je je eigen agenda nog een keer kunt kopen.

2022 wordt het jaar dat ik afspraken niet meer ga vergeten had ik me bedacht. Om dat te bewerkstelligen zou ik dan naast mijn digitale ook een fysieke agenda bij gaan houden. Gewoon zo’n papieren geval.
Die zou ik dan op tafel leggen en zo kan iedereen in huis die dan inzien. En daarbij.. het is voor mij ook vele malen beter om het nogmaals handmatig ergens op te schrijven. Mijn hersenen registreren dan net iets beter wat er komen gaat. Al met al een top idee vond ik zelf.

Kan allemaal niet meer mis gaan en mocht het onverhoopt wel mis gaan dan zou ik naar het betreffende gezinslid kunnen wijzen met de boodschap dat ze zelf ook wel even in de agenda hadden kunnen kijken.

Ik had er zin in.. echt. Tot ik half november daadwerkelijk een agenda ging kopen.

Waar zoek ik naar?

Sodeknetters dat valt nog niet mee. Wat wil ik eigenlijk precies. Waar zoek ik naar?!

Ok, hij moet groot genoeg zijn voor 5 personen, hij moet overzichtelijk zijn zonder teveel poespas maar wel een gezellige uitstraling hebben. Ik wil zo’n touwtje er in zodat ik weet waar ik gebleven ben en zonder nadrukkelijke reden wil ik weeknummers.

Ergens tussen de onderbroeken en rookworsten in vond ik dé agenda! Dit was hem, A4 formaat, alle schrijfruimte dus, een gezellig printje, een touwtje en jawel, weeknummers! Als een blij ei rekende ik 7 euro af en nam hem mee naar huis. Het was pas november dus ik legde hem in een la tot het moment daar was dat ik hem in gebruik kon gaan nemen.

Althans.. ik dacht dat ik dat zo gedaan had.

De andere moest dus terug

Een paar dagen later liep ik door de Action. Zonder dat ik het wilde viel mijn oog op het schap van agenda’s, het schap wat ik al eerder had bekeken maar wat toen erg summier gevuld was. In dat schap lag nu ineens dé agenda, gewoon nog meer dé agenda dan ik al thuis had liggen!

De twijfel duurde een seconde of twee, toen pakte ik de agenda uit het schap en spoedde naar de kassa. 3 euro.. geen geld gewoon!
De andere moest dus terug, twee agenda’s is een beetje overdreven. Of nou ja, drie dan want in theorie zou ik er dus twee gaan gebruiken, digitaal en analoog.

Geen bonnetje te vinden

Alleen dat bonnetje.. blauwe kliko ondersteboven maar geen bonnetje te vinden. Gelukkig is tegenwoordig door het gebruik van een klantenkaart ook alles digitaal terug te vinden dus dat moest wel goed komen.
De meneer die ik aan de servicebalie voor me had dacht daar echter anders over. Hij wilde een bonnetje zien.

Ja heb ik dus niet meer maar kijk.. hier in mijn app kun je zo terug zien dat ik hem 5 dagen geleden heb gekocht!
Niet goed genoeg. Kon ie niets mee.
“Is er nou echt niets dat je kunt doen? Is dit nou echt de enige winkel die niets met een digitaal aankoopbewijs kan?”
Hij hield voet bij stuk. “Ok, jij kunt er niets mee, maar is er dan misschien een bedrijfsleider ofzo aanwezig die er misschien wel wat mee kan?”

Mevrouw stáát er op

Ik vroeg het vriendelijk, echt.. maar toen de opgeroepen bedrijfsleider kwam wist hij haar mee te delen dat deze mevrouw er op stáát dat de agenda terug genomen wordt.

Nou nou.. er op staat. Dat klinkt wel heel streng he meneer! Ik zou het alleen op prijs stellen als er een ietsepietsie moeite gedaan zou worden in plaats van gelijk maar te roepen dat het niet kan!

De bedrijfsleider wilde wel wat moeite doen. Maar het lukte blijkbaar echt niet, het is daar dus onmogelijk om met een digitaal aankoopbewijs iets terug te brengen. Hoe hip en ouderwets kun je tegelijkertijd zijn.

Maar de bedrijfsleider haalde haar hand over haar hart en bood aan om de agenda terug te nemen en die 7 euro dan op een cadeaukaart te zetten.

Zo.. nou.. top! Super. Thanks. Blij mee!
Na een kwartier bij de servicebalie gestaan te hebben liep ik opgetogen de winkel weer uit met in mijn tas geen agenda maar een cadeaukaart ter waarde van 7 euro.

En toen overviel het me

Ik was bijna thuis, bijna.. en toen overviel het me. Oh nee!! Oh nee, oh nee, oh nee!
Geen idee waar het al die tijd gebleven was maar ineens wist mijn hoofd het weer, de ortho afspraak van mijn kind heb ik er al ingezet!

Dit kan echt niet! Ze gooien die agenda terug in t schap, iemand gaat hem kopen en leest dan dat mijn middelste ergens in januari bij de ortho moet zijn!

Crimineel

Als een soort crimineel wandelde ik de volgende ochtend de winkel weer in, gehuld in andere mondkap, heel veel haar voor mijn gezicht en mijn te koude zomerjas hurkte ik bij de stapel agenda’s.
1 voor 1 checkte ik ze en bij agenda 4 had ik bingo! Halelujah!
Tot mijn schrik stond niet eens alleen de afspraak in de agenda maar had ik ook het stickertje van de ortho met persoonlijke gegevens van mijn spruit er in gedaan! :O

Precies genoeg

“Dat is dan 7 euro alsjeblieft.”
“Ik euh, ik heb een cadeaukaart..”
“Nou, er staat precies genoeg op!”
“Goh….”

En zo stond ik binnen een week tijd met t verborgen schaamrood op mijn kaken bij de kassa om exact dezelfde agenda nog een keer te kopen.

De agenda en ik, nu al een gouden match…..