Opgestelde teleurstelling dl3.4

Lees hier deel 2

Mijn buurvrouw is de volgende, vriendelijke meid. Ze gaat zitten, het probleem is dat ze zich nogal rusteloos voelt. Nooit last van, haha..

De diep donkere ogen wordt gevraagd een plekje te zoeken in t veld, ze representeert de vraagsteller.
Mijn oog valt op een stel tegenover me, hij was de man in mijn aura en zij zit er toch wel wat zuur kijkend naast. Haar blik matched niet echt met t vrolijke knalroze jasje dat ze aan heeft. Ze heeft er eveneens knalroze sneakers bij uitgezocht. Bij binnenkomst was gelijk duidelijk dat deze mensen dit als soort van hobby hebben, die doen dit regelmatig. Zou ze balen dat ze nog niet gevraagd is..

Valt me trouwens op dat het merendeel van de mensen sneakers aanhebben.. heb ik een memo gemist?

Rusteloos

De representant loopt door de ruimte, ze kan haar plekje niet vinden. Ja.. rusteloos he. Ze kijkt naar de grond waar de begeleidster gelijk op hapt.. ze kiest een representant uit die op de grond moet gaan liggen.. die is dood. Wanneer zou de vloer voor t laatst gedweild zijn?

De dode representant doet t echt geweldig, de levende representant laat de tranen rijkelijk vloeien.. alsof we hier naar een echt sterfgeval kijken! We raken allemaal emotioneel, zelfs ik!

Er wordt gevraagd of de vraagsteller een dode heeft in haar gezin. “Nee” zegt ze.. Doet er blijkbaar niet toe. Ze moet er bij gaan staan en dan samen met haar representant op haar knieën gaan zitten voor de dode representant. “Iets dichterbij..” zegt de begeleidster. De dode representant komt lichtjes in beweging.. “Nee niet jij! Jij bent dood!”…

Ik wil lachen.. en eigenlijk ook wel een beetje applaudisseren.

Free the piemel

Minutenlang kijken we naar dit tafereel. De begeleidster loopt er rondjes om heen. Ze staat een tijdje stil recht voor mijn neus en dus weet ik nu dat ze in haar mintgroene broek een net afgewerkte gulp op haar kont heeft zitten in plaats van op de voorkant. Mooie kleur broek wel, leuk ook met dat off white truitje..

Om mezelf af te leiden van dit voortslepende drama probeer ik me iedereen naakt voor te stellen. Er zijn maar twee mannen dus ik tel 22 borsten. Kleine borsten, grote borsten, hangborsten, puntige borsten. De ene man zit nonchalant wijdbeens, de andere met de benen strak over elkaar. Als ik man zou zijn he.. zou ik voor de wijdbeens zit gaan.. free the piemel..

Er gebeurt niets

Op de vloer gebeurt nog steeds gewoon helemaal niets. Ze loopt er maar een beetje omheen. “Ja..” zegt ze.. “Ik doe bewust niets hoor!” Ok.. als je t zo benadrukt kom je nóg ongeloofwaardiger op mij over! Awkward dit. Ik schuif wat heen en weer op mijn stoel.. wat duurt het lahang……

Een stille eeuwigheid verder komt er eindelijk wat actie. De vraagsteller moet tegen de dode representant zeggen dat ze afscheid neemt en haar leven voor 2 gaat leiden. Het is afgelopen en iedereen neemt weer plaats op haar stoeltje.

De diep donkere ogen is vraagsteller nummer 4..

Wordt vervolgd..

Nb, ik ben er geen fan van om mensen met naam en toenaam openbaar in een kwaad daglicht zetten. Er is mij echter meerdere malen gevraagd waar ik deze ervaring heb opgedaan en omdat ik sterk het gevoel heb dat ik anderen dezelfde teleurstelling en bijbehorende kosten wil besparen heb ik besloten de website te delen. https://www.samensystemischwerken.com/

Vergelijkbare berichten