Opgestelde teleurstelling dl4.4

Lees hier deel 3

De opstelling begint deze keer zelfs zonder dat de vraag benoemt wordt. De begeleidster zegt dat ze de vraag weet en wijst een representant aan om plaats te nemen. Ok, het kan dus nog stommer.

Ik kijk naar de vraagsteller en zie in gedachten haar starende blik weer terug. Wat zit er veel verdriet en pijn in deze jonge vrouw! Dit hele gebeuren kan ik dan wel waardeloos vinden, ik hoop van harte dat het haar wel gaat helpen!

Schuin tegenover mij zit de sex mevrouw van de eerste opstelling en ze heeft het ineens heel koud, zij mag er ook bij gaan staan. De zelf gekarnde geitenboter heeft hoofdpijn en ook zij mag er bij gaan staan.

Diep donkere ogen

Bij niemand voel ik veel interesse maar bij deze vraagsteller vraag ik me af wat er speelt, welk intens verdriet deze diep donkere ogen met zich meedragen.

Er komt nog een representant aan, die gaat meters verderop in een hoek staan. En dan wordt het onderwerp me duidelijk. De representant in de hoek symboliseert Magere Hein. Deze prachtige vrouw is suïcidaal..

Het verdriet stroomt aan alle kanten van haar af, haar machteloosheid is voelbaar.
Ze moet de voorgekauwde zinnetjes van de begeleidster herhalen en tegen de dood zeggen dat ze gaat leven. Ik hoop, met heel mijn ziel en zaligheid dat dit niet de enige hulp is die deze vrouw heeft, dat dit meer een soort bijgerecht is.

Pauze

Er wordt een pauze van ruim een uur aangekondigd. Ruim een uur! Wat moet ik al die tijd doen?!
In mijn hoofd explodeert de boel! Het knalroze jasje, de muffe poppen, Elvis, de buttgulp, de sneakers, de diep donkere ogen en 22 borsten knallen uit elkaar en dwarrelen in vlokjes door mijn hoofd.

Verstomd loop ik naar buiten.. en nu?

Rechts ga ik dieper het park in, links naar mijn auto. Ik weet het niet. Na 3 vertwijfelde rondjes om mijn eigen as gedraaid te hebben besluit ik te gaan lopen. Ondertussen bel ik een hulplijn. Kort leg ik de situatie uit, mijn opstelling en mijn gewetensnood. Ik wil naar huis, weg van deze teleurstelling, maar ik vind het zo lullig voor de 4 vraagstellers die nog moeten komen. Alsof ik ze in de steek laat! “Je moet meer voor jezelf kiezen hoorde je net toch?”

Eenzaam

Ik start de auto en rij de parkeerplaats af. De rust glijdt als een warme deken over me heen. Op het moment dat ik de snelweg op draai gaat mijn telefoon. ‘Pap en mam‘ plopt tevoorschijn op mijn dashboard en op mijn mond verschijnt een glimlach. Goeie timing pap!

“Hey pap!”
“Hallo lieverd.. ben je thuis?”
“Nee, ik zit in de auto, ben wel op weg naar huis!”
“Oh, kun je misschien langs rijden? Ik heb een probleem met mijn wekker..”
“Tuurlijk pap.. ben over een minuut of twintig bij je! Tot zo”
“Fijn, tot zo lieverd!”

Ik hang op en voel me emotioneel. Fuck you Yvonne! Er is helemaal niets mis met zorgen voor een ander, er is niets mis met jezelf niet de allerbelangrijkste persoon in t hele universum te vinden! Ik weet wat ik zou zijn als ik niet meer voor een ander zou zorgen.. eenzaam!

Gat

Eenmaal thuis stuur ik een mailtje waarin ik me afmeld en ultra kort uitleg waarom.
Ik voel me naast opgelucht ook echt superstoer en sterk! Alles onder controle menschen! Whoop whoop! Ik kan de hele wereld aan!

Nadat ik mijn lief tekst en uitleg heb gegeven spring ik blij op van mijn stoel en loop langs hem heen richting keuken.. “Hey..” Hoor ik achter me.. “Heb je nou echt daar tussen al die mensen gestaan met zo’n enorm gat in je shirt?”.. Verschrikt sta ik stil.. mijn hand gaat naar mijn rug. Rechts boven mijn bil zit ie.. en 4 vingers passen er zeker zonder moeite in.

Jaja.. alles onder controle mensen.. toch zeker 2 hele minuten lang.. ..zucht..

Einde..

Nb, ik ben er geen fan van om mensen met naam en toenaam openbaar in een kwaad daglicht zetten. Er is mij echter meerdere malen gevraagd waar ik deze ervaring heb opgedaan en omdat ik sterk het gevoel heb dat ik anderen dezelfde teleurstelling en bijbehorende kosten wil besparen heb ik besloten de website te delen. https://www.samensystemischwerken.com/

Vergelijkbare berichten