Schrijfsels

Was alles maar zo traag als 3G..

De broodtrommels zijn weer uit de la gevist, de tassen afgestoft. Morgenochtend wordt het weer vroeg opstaan om een stapeltje boterhammen te smeren en schooltassen te vullen. Twee stuks.. nu nog wel.. over een paar maanden zullen dat er 3 zijn! Over een paar maanden wordt mijn kleine prins 4 jaar en zal ook hij naar school gaan. Ik kan nu al spontaan in janken uitbarsten bij dat idee.. kan..ik doe t niet hoor.

Komend schooljaar gaat lastig worden

Mijn baby.. mijn laatste troetel naar de grote school. Komend schooljaar gaat een lastig jaar worden voor zo’n vreselijke emodoos zoals ik en ik zou dat jaar dan ook best nog een paar weken uit willen stellen. Het bevalt me eigenlijk prima zo met alle drie mijn kuikens thuis. De afgelopen 6 weken zijn als een soort 4G reclame.. WOESJ en ze waren om!

Mijn meiden zijn er in ieder geval wel helemaal klaar voor. Mijn oudste kuiken is vanaf morgen een heuse bovenbouwer en dat is natuurlijk retecool “Mam.. dan mag ik op de overblijf tosti’s eten!!” wat wil je als 8 jarige nog meer? Ook worden haar schooltijden iets anders en mag ze enkele keren in de week alleen naar huis. Als ik dit nu hardop gezegd zou hebben zou je een klein octaaf verschil gehoord hebben in mijn stem want ik vind ‘t 3x niks.
Mijn muppet.. alleen. En ja.. nou heb ik natuurlijk de optie om nog een keertje extra op en neer te fietsen om haar op te halen maar daar doe ik haar geen plezier mee. En het moet toch een keer gebeuren.. kan d’r niet tot aan mijn sterfdag aan d’r zoete lieve handje vasthouden!

Nieuwe routes worden door mama niet gewaardeerd

De route kent Mientje verdwaal na al die honderden keren op en neer fietsen wel.. en het is ook echt die route die ze moet fietsen. Spontane ingevingen van nieuwe routes worden door mama niet gewaardeerd! Oh en er wordt niet gekletst op school.. of op het plein.. of stilgestaan onderweg voor wat geklets!

Als je wilt spelen mag dat maar moet je bellen. Liefst met de telefoon van de moeder gelijk daar ter plekke op het plein zodat ik het z.s.m. weet. De meeste moeders hebben mijn nummer wel en anders weet jij mijn nummer wel he! Zeg hem eens op.. en nou achterstevoren! Geen gekke stunts uithalen onderweg! Niet op de stoep dus.. en niet te hard fietsen.. maar ook niet te langzaam want dan val je om. Vergeet je tas niet en let goed op auto’s.. en andere fietsers.. en voetgangers.. en honden.. en kinderen op de step! Kijk goed links en rechts en weer links bij het oversteken en bedenk dat je soms wel voorrang hebt maar dat niet per definitie krijgt. Zeg nee tegen alles wat vreemd is. Neem geen koekjes en snoepjes aan en ga niet met enge mannen mee om hondjes te aaien. Of enge vrouwen.. ook niet met niet enge mannen of vrouwen want soms zie je niet dat ze eng zijn maar zijn ze dat wel!

Als je niet binnen een kwartier thuis bent ga ik je zoeken. Dan stap ik op mijn fiets om je naam hysterisch langs de route te schreeuwen. Dat wil je niet.. echt niet.. zorg dus dat je op tijd bent.

Het komt vast goed

Het komt vast goed met mijn bovenbouwer. Over een paar weken weet ik niet beter en lach ik om mijn gedrag van nu. Tegen die tijd gaat natuurlijk de kleine prins naar school dus kan ik me daar weer lekker druk om gaan maken want, hoe zal dat gaan?
Mijn kleine losgeslagen projectiel.. als een balletje in een flipperkast ging hij de afgelopen 2 jaar het schoolplein over. Menig juf checkt eind 2014 vast met haar ogen dicht haar klassenlijst of zij deze draak in haar klas zal krijgen! Maar ik heb goed nieuws voor ze want het gaat beter.. echt! De peuterspeelzaal heeft de afgelopen maanden al gedaan waar hij naar mijn idee voor dient. Mijn zoon begint door te krijgen dat je in groepsverband niet kunt doen en laten wat je wilt en dat mama misschien zonder problemen om je mollige smoetzige vingertjes te wikkelen is maar dat juffen van een heel ander kaliber zijn! Hij luistert steeds beter en heeft ondertussen door dat bepaalde acties bepaalde gevolgen hebben. Het ‘samen spelen samen delen’ riedeltje is er ook al ingestampt!

Nu nog even van die luier af.. want oh wat vindt ie het lekker makkelijk om de natuur zijn gang te laten gaan daar waar hij zich bevindt! Maar ook daar boeken we progressie in.. echt! Hij ziet het zelf al helemaal zitten.. 2 ochtenden peuterspeelzaal vindt ie minstens 3 ochtenden te weinig. Morgen mogen zijn zussen naar school maar hij niet.. en de prins is not amused! Nog even jong.. nog een paar maandjes.

Lieve mooie kleine Leentje

En dan heb ik er nog eentje.. mijn lieve mooie kleine Leentje. Mijn meisje die het afgelopen schooljaar met zo veel enthousiasme ingegaan is en zo hard gewerkt heeft! Vol trots kwam ze thuis met het ene na het andere werkje.. ze heeft zichzelf soms overstegen! Mijn timide grietje heeft zo haar best gedaan en zich ontwikkeld zoals van haar verwacht mag worden. Vrijwel elk splaakgeblek die ze had heeft ze zelf (en met wat hulp van mama) overwonnen.
Ze heeft vriendinnen gemaakt.. gespeeld.. geruzied en gezorgd. Ze is gegroeid.. letterlijk en figuurlijk! Maar juf vond het allemaal niet goed genoeg. Vanaf half april ontkende juf ineens simpelweg elke vooruitgang die Elena geboekt had.
Ik had blog na blog vol kunnen schrijven over het vreemde gedrag van juf maar wat had ik er mee opgeschoten.. mijn verdrietige hart kon zelfs met schrijven niet gelucht worden. Ik begrijp ook zelf amper de hoe’s en waarom’s.. laat staan dat ik het aan jullie uit moet leggen. Net zoals dat ik de woorden niet kan vinden om uit te leggen hoeveel pijn het doet als je kind met een onterecht slecht rapport thuis komt.. en nou snap ik dat ik emotioneel best hysterisch ben maar echt dit rapport was zo slecht dat je je kont er nog niet eens mee af wilt vegen.. arme arme Leentje!

Waarom juf? ..Moet ze daarmee langs de opa’s en oma’s juf? ..Heb je nou rust juf? ..Is dat wat je wilde juf.. over de rug van een 5-jarige het laatste woord?.. Nou…….. juf?!

We slikken en gaan door

Maar het is voorbij.. we slikken en gaan door.. met boos zijn heb ik vooral mezelf. Ik begrijp heus wel dat niet iedereen genoeg zelfvertrouwen heeft om eigen fouten te erkennen. Net zoals dat ik begrijp dat volwassen zijn niet altijd betekend dat iemand zich volwassen gedraagt en dat het verdomd lastig kan zijn dingen vanuit een ander hokje dan je eigen vertrouwde hokje te bekijken.. dat begrijp ik allemaal wel.. echt.

Dus op naar groep 3.. nieuwe ronde nieuwe kansen! Leentje kan amper wachten! Na er zo lang naar uitgekeken te hebben mag ze morgen eindelijk plaatsnemen achter een tafeltje.. mag ze leren lezen en schrijven, met de bus naar zwemmen en gymmen op ‘de Werf’!

Ze hebben zin in komend schooljaar.. alle drie.. maar als zij zo graag willen waarom heb ik dan toch zo’n buikpijn?

Leave a Reply