• Vrouwe Justitia

    Anne heeft 3 pogingen ondernomen.. ze zat zo vol angst en was zo in het nauw gedreven dat ze eigenlijk niets meer te verliezen had. Ze ging onder.. maar dan wel strijdend. De eerste keer werd ze weggestuurd met de mededeling dat er niemand aanwezig was om haar te woord te staan. De tweede keer werd ze niet serieus genomen. Bij de derde poging is het wel gelukt, ze kwam terecht bij zedenrechercheurs die de ernst van haar verhaal wel inzagen. De dader kwam voor mij te staan en ik heb hem veroordeeld. Zijn tijd achter tralies valt in het niets bij haar levenslang.. maar zijn naam staat voor altijd in mijn zwaard gegraveerd.

  • Heb je wel nee gezegd?

    Dus zelfs als een slachtoffer niet tegenwerkt, niet vecht, geen nee zegt en alles ondergaat kan er sprake zijn van verkrachting. En daarbij kan er dus ook sprake zijn van een jarenlang trauma.. van verdriet.. van angst. En het laatst wat je wilt is zo iemand het gevoel geven dat ze zichzelf tekort heeft gedaan omdat ze geen nee heeft gezegd.

  • Ode aan de vrouw

    Soms wist je niet hoe of waar je kijken moest.. met je ogen dicht, open, kijkend naar mij of naar jezelf.. het maakte niet uit.. je keek altijd goed! Je danste voor de lens, veegde de tranen van je wangen, trotseerde de regen en dacht jezelf warm. Die onderkin, buik, die rimpels.. zat je haar wel goed en je handen op de juiste plek? De glans in je ogen, een serieuze blik, een traan en een volle gulle lach. Ik ken je al zo veel jaar en heb je pas net ontmoet.

  • Turks temperament

    Met een knagend gevoel van binnen liep ik naar de Albert heijn. Ja fuck de Lidl.. als een of andere muts roept dat ik maar naar de Lidl moet ga ik natuurlijk naar de Albert Heijn he. Met risico voor eigen leven onderweg vriendin ge-appt.. -Hey.. jij gaat toch altijd mee naar de behandelruimte.. je wacht nooit in de wachtkamer toch?.. -Klopt, ik ga altijd mee.. met beide kinderen.. waarom niet.. Nah dus zij heeft nooit gezeur, ik wil een keertje mee en word gezegd maar naar de Lidl te gaan..

  • Voor jou

    Voor jou, op het wonder dat leven heet.. omdat jij als geen ander weet dat het ook zomaar voorbij kan zijn. Nog geen 25 jaar oud en de grond werd bruut onder je voeten vandaan geschoten, niets was meer wat het was.
    Sommige mensen noemen het moedig, jij noemt het een wanhoopsdaad, maar hoe dan ook.. jouw aangifte heeft hem achter tralies gezet.
    Tegen een vuurwapen is niet te vechten, en toch heb je gewonnen…