Schrijfsels

Alis volat propriis

Try as they may they could never define
What’s been said between your heart and mine
~When You Say Nothing At All

Juf heeft me pijn gedaan, ze heeft me daar geraakt waar je als moeder zijnde een andere moeder helemaal niet zou moeten willen raken. Ze heeft me daar geraakt omdat ze daar toegang toe had. Het was haar enige mogelijkheid. Als een soort kat in het nauw maakte ze een rare sprong en deed ze dat wat zo laag is dat elke keer als ik nu naar haar kijk ik een grauwe rand om haar heen zie. Ze heeft haar kleur verloren. Via mijn dochter heeft ze raak geschoten.. bulls eye.. midden in t hart.

Serieuze afwegingen gemaakt

We hebben er over nagedacht.. echt waar.. we hebben serieuze afwegingen gemaakt. Ik heb gepraat, veel gepraat, zo veel dat het me niets zou verbazen als men daar dan weer over gepraat heeft.
Ik wilde mijn ei kwijt en ervaringen horen. We namen het advies van juf echt wel serieus.. ondanks dat we onze Leen niet terug vonden in haar buslading vol negativiteit namen we het toch serieus. Maar het antwoord kwam van Leentje zelf. De dag dat ze thuiskwam en 2 a4-tjes in mijn handen schoof was de dag dat we de beslissing namen.
Ik keek naar de 2 identieke vellen in mijn handen..  “Leentje, waarom heb je 2x hetzelfde werkje gemaakt?”.. “Ach”.. zei ze..”Ik dacht.. ik doe hem wel 2x..”
Die avond aan tafel zei ik het tegen lief.. “Groep 3… geen twijfel meer.. Elena hoort volgend jaar gewoon thuis in groep 3!”.. en die beslissing vond juf niet leuk.

Eindrapport

Huilend zat ik met Leentje haar groep 2 eindrapport op schoot. Ik bladerde hem door.. en bladerde hem weer door.. maar er veranderde niets. Leentje haar rapport was en bleef slecht. Als ik juf moest geloven was mijn kind in 1 schooljaar tijd veranderd van een hele gemiddelde kleuter naar een onderontwikkeld wezen.
Juf heeft ingevuld dat ze Elena onder het gemiddelde vindt scoren op zelfvertrouwen, aanpassingsvermogen, betrokkenheid bij groepsactiviteiten, in haar contact met leerlingen en in haar contact met leerkrachten.
Ze is volgens juf niet weerbaar genoeg.. toont geen initiatief.. begrijpt taken niet en is niet zelfstandig. Ze heeft geen goed werktempo en verzorgt haar werkjes ook al niet goed. Haar grote motoriek is niet goed genoeg net zoals haar auditieve waarneming, haar taalvaardigheid, ruimtelijke oriëntatie, ontluikende geletterdheid én ontluikende gecijferdheid.

Als ik juf moest geloven kon Leentje niets, begreep Leentje niets, wist Leentje niets en zei Leentje niets. Ze had volgens juf haar toelichting niet of nauwelijks contact met leeftijdsgenootjes en als ze contact met ze had kapte ze het maar weer af omdat ze toch niet met ze mee kon komen.
Spreken deed ze vrijwel niet en als ze sprak deed ze dat onduidelijk want ze kon letters niet uitspreken of sprak ze uit met een verkeerde klank.. zo erg dat zelfs haar medeleerlingen haar niet begrepen. Een simpele opdracht kon ze niet uitvoeren omdat ze na stap 1 stap 2, 3 en 4 niet begreep. Ze was motorisch gezien onderontwikkeld en vooral ook gewoon heel initiatiefloos op elk denkbaar gebied. Juf beweerde zelfs dat een jaar eerder de juf van groep 1 al getwijfeld had of ze überhaupt wel naar groep 2 kon!

Met de grond gelijk

Juf maakte een meisje van 5 met de grond gelijk. Juf banjerde zonder gêne over een klein meisje heen omdat juf het niet eens was met de beslissing van een volwassene!

We hadden een meningsverschil.. over mijn kind.. en wat dat laatste inhoud leek juf niet helemaal te snappen. Elena is voor mij niet leerling nummer zoveel. Ze hoort bij mij.. gedragen onder mijn hart.. geboren in liefde. Elena.. is.. mijn.. kind.

Niemand voelt haar beter aan dan ik.

Ze geniet

Vanaf de allereerste dag in groep 3 geniet ze. Ze geniet van haar nieuwe juffen, van het samenzijn met haar vriendinnen, van het maken van nieuwe vriendinnen.. en heeft zelfs al heuse verkering!
Elke dag gaat ze met plezier naar school en komt ze weer stralend thuis. Ik krijg stapels en stapels werkbladen in mijn handen geduwd.. ze leest.. ze schrijft.. ze praat, danst, zingt, springt en ze speelt!

De huishoek.. bouwhoek.. het was al niet zo aan haar besteed.. nee geef haar een tafeltje met stoel! Ze wil een la met potloodjes en een digibord vol letters voor de klas.. ze wil leren! Als een spons zuigt ze alles op en spuwt het thuis weer uit. Ik krijg de liefste briefjes en als ik voorlees hoor ik haar zachtjes pogingen doen tot mee lezen. Ze heeft woorden geleerd waar we het bestaan niet van willen weten. Ze wordt met de dag eigenwijzer en assertiever. Gymtas mee naar school.. zwemtas mee naar school.. gewoon te cool allemaal.
Ze geniet intens van alles wat groep 3 haar te bieden heeft.. en ik geniet met haar mee.

Juf toch.. shame on you.. je hebt me in mijn hart geraakt maar ook jij bent moeder dus je had beter moeten weten. Een moederhart is net zo sterk als dat ze kwetsbaar is.. ga daar geen gevecht mee aan maar toon vertrouwen.

..je kunt namelijk toch nooit van haar winnen..

Zie ook: Was alles maar zo traag als 3g

Alis volat propriis > Zij vliegt op eigen vleugels

Leave a Reply