Een zandstrand was er niet. Het meer ging je in via een trapje en als je wilde zonnen lag je op t grasveld. Het waren de jaren tachtig wat betekende dat broekjes zo hoog mogelijk werden opgetrokken en topjes nauwelijks te vinden waren.
Ik kwam in Michigan terecht.. vlakbij Detroit en kort na mijn aankomst daar ontmoette ik Ceri, een Zuid Afrikaans vrolijk ding. Ze was zo’n beetje gelijktijdig met mij aangekomen en het was ‘liefde’ op het eerste gezicht. We klikten zo goed, beide nog zo groen als gras op t au pair gebied maar vol energie en goede moed.
Ja sir, u heeft gelijk.. het is niet de bedoeling dat ik rechtdoor ga op een right only lane. Maar die jongens in die auto naast ons gingen maar niet weg en waren vet irritant! Ik kreeg geen ruimte om netjes van baan te wisselen en ik weet, ik heb een snelle auto dus ik dacht.. als t licht op groen springt rij ik ze er zo uit en ben ik van ze af.
Terwijl mijn vingers en ogen door de bakken vol cd’s gingen werden mijn oren ineens getrakteerd op het allermooiste liedje ooit! Die stem, die melodie, die tekst! Gewoon alles! Het volmaakte liedje kwam door de speakers in die platenzaak en raakte me vol in mijn hele ziel en zaligheid.
Het was ook de plek waar ik voor het eerst leerde dat ik niet zoals de rest was. Thuis was het nooit een ding dat pap niet in Nederland was geboren. Ik vond ons ook gewoon vrij normaal. Maar voor de buitenwereld was het wel iets.
“Hi, I’m a little lost, can you help me?” Met wanhoop in mijn ogen en een onvervalst Nederlands accent stond ik in de deuropening. 3 paar donkere latino ogen keken me verbaasd aan. Een wat oudere grijze man, een iets te bolle jongeman met gemillimeterd haar en een slanke jongeman met glanzende zwarte lokken hingen bij de kassa te chillen. Het was alsof ik een filmset binnen wandelde!