Reset
Soms zit je pats boem in een situatie waarbij je denkt.. hoe ben ik hier nu weer in beland. Hoezo…
-
-
¡Hola!
In de zomer van ’23 hadden we onze eerste kar gekocht. Overal om ons heen lagen spullen maar in mijn handen had ik een externe harde schijf, gewikkeld in kleding zat hij diep weggestopt in een reistas. Oeh.. wat zou er op staan!
-
Adios, goodbye, auf wiedersehen en tot de volgende keer!
In mijn bagage vind je boeken in het Engels, Frans, Duits en Nederlands, bokshandschoenen met scheenbeschermers, een yogamat, wandelstokken en mooie kleurrijke Afrikaanse gewaden.
-
In ’t bloed – De allochtoon
Mijn kinderen.. je raadt t al.. zijn 3de generatie personen met een niet-westerse migratieachtergrond.. het zijn kwartbloedjes. En met name de oudste vond dat zo interessant dat ze besloten had om er een DNA test tegenaan te gooien.
-
Bij Passau de grens over
Een zandstrand was er niet. Het meer ging je in via een trapje en als je wilde zonnen lag je op t grasveld. Het waren de jaren tachtig wat betekende dat broekjes zo hoog mogelijk werden opgetrokken en topjes nauwelijks te vinden waren.
-
Bucketlist
Met de komst van internet had ik toen ook bedacht dat ik graag een eigen website wilde hebben! Na verschillende probeersels is in 2010 Kaas met Jam geboren! Ben met regelmaat zo fanatiek als een deurmat wat mijn site betreft maar dat maakt niet uit. Voor mij althans niet. Mijn site is mijn happy place, niet mijn verplichting.
-
Opgestelde teleurstelling dl4.4
Het verdriet stroomt aan alle kanten van haar af, haar machteloosheid is voelbaar.
Ze moet de voorgekauwde zinnetjes van de begeleidster herhalen en tegen de dood zeggen dat ze gaat leven. Ik hoop, met heel mijn ziel en zaligheid dat dit niet de enige hulp is die deze vrouw heeft, dat dit meer een soort bijgerecht is. -
Opgestelde teleurstelling dl3.4
De representant loopt door de ruimte, ze kan haar plekje niet vinden. Ja.. rusteloos he. Ze kijkt naar de grond waar de begeleidster gelijk op hapt.. ze kiest een representant uit die op de grond moet gaan liggen.. die is dood. Wanneer zou de vloer voor t laatst gedweild zijn?
-
Opgestelde teleurstelling dl2.4
De onrust in mijn lijf neemt alleen maar toe. Ze vraagt me op te staan en een plekje te zoeken. Ik ga naast mijn vader staan.. mijn moeder is immers dood. Ze vraagt waarom.. “Omdat ik voor hem zorg.” Ze vraagt verder niets over mijn moeder..
-
Opgestelde teleurstelling dl1.4
Hoe doen die mensen dit.. zo staren zonder in lachen uit te barsten? Ik voel me een soort schoolkind die d’r giebel probeert in te houden. Ik kijk maar een beetje achteloos tussen ze door om zo te pogen mezelf te beheersen.. Wat gaan we eigenlijk eten vanavond, heb ik vanmorgen helemaal niet over nagedacht.. vergeten..
-
Normaal gemis
Terwijl mijn gevoel in mijn hoofd toetert dat het echt erg is dat ik de situatie normaal vind troost mijn verstand mij met de woorden dat het ‘normale’ gevoel niets af doet aan mijn liefde voor haar. Het gemis is helemaal niet weg, het is alleen draaglijk geworden. De consequenties van haar dood zijn nu in mijn leven verweven, en dat is iets goeds. Stel je voor dat ik na twee jaar nog steeds bij elke gedachte aan mijn moeder tissues vol tranen en snot zou produceren.
-
Viva Forever
Destijds heb ik wel gelijk mijn complete uitvaart geregeld, muziek, bloemen, genodigden.. alles. Mijn adhd brein heeft er alleen wel voor gezorgd dat die wilsbeschikking is opgeruimd om nooit meer het licht te zien. Ik kan je met alle wil van de wereld echt niet vertellen waar die gebleven is. Compleet nutteloze actie geweest dus, maar t idee was leuk.
-
Dankbaar
Ik kwam in Michigan terecht.. vlakbij Detroit en kort na mijn aankomst daar ontmoette ik Ceri, een Zuid Afrikaans vrolijk ding. Ze was zo’n beetje gelijktijdig met mij aangekomen en het was ‘liefde’ op het eerste gezicht. We klikten zo goed, beide nog zo groen als gras op t au pair gebied maar vol energie en goede moed.
-
De struisvogel
Languit ging ik.. pal naast t voetbalveld. Met de armen gestrekt en al. Het bovenlijf ging sneller dan de benen aankonden waardoor ik met een flinke klap ineens volledig plat lag.
-
Agressief
Ja sir, u heeft gelijk.. het is niet de bedoeling dat ik rechtdoor ga op een right only lane. Maar die jongens in die auto naast ons gingen maar niet weg en waren vet irritant! Ik kreeg geen ruimte om netjes van baan te wisselen en ik weet, ik heb een snelle auto dus ik dacht.. als t licht op groen springt rij ik ze er zo uit en ben ik van ze af.
-
Een rauw jaar
Dat jaar, waar is dat eigenlijk gebleven? Hoe kan een jaar wat niet te doen leek zo snel voorbij zijn gegaan? Kerst, pasen, zomer, winter, elke maand, elke dag, elk uur.. voorbij. We zijn ook allemaal een jaartje ouder geworden. Behalve jij dan mam, jij blijft voor altijd 81.
-
De praatgroep
Het zal de derde of vierde sessie zijn geweest dat ik halverwege gewoon niet meer kon. Tranen van verdriet, boosheid, angst.. alles. Ik raakte volledig over mijn toeren, ik wilde het niet meer aanhoren. Ik stond op en ben zonder om te kijken weggerend. De groep bleef perplex achter.
Er rende een hulpverlener achter me aan, maar het was zinloos. Ik was overstuur en niet meer tot rede vatbaar. Weg, ik wilde alleen maar weg. Weg van deze vrouwen, weg van deze verhalen! -
Tweede paasdag
Na 9 uur gillend aan dat infuus was geen enkele verpleegkundige nog veilig binnen een meter van mijn bed. Ook was de gehele afdeling inmiddels op de hoogte van mijn weeënstorm en dus werd er besloten dat er actie ondernomen moest worden. Waarschijnlijk hadden ze me t liefst buiten westen gebracht maar het werd een ruggenprik.
-
Welkom in t Hilvertshof
Ik voel echt lichte paniek opborrelen, kan ik iemand bellen? Wie kan ik bellen? Gewoon om tegenaan te huilen. Wat heb ik, een kwartier tot m’n kaartje verlopen is. Was het de hele tijd zo warm? Oh wat een ellende weer. Die borden worden ook steeds zwaarder.
Dit is de uitgang, hij stond toch een soort van redelijk dicht bij de uitgang! Hoeveel fucking uitgangen zijn er!? -
Tijdloos
Terwijl mijn vingers en ogen door de bakken vol cd’s gingen werden mijn oren ineens getrakteerd op het allermooiste liedje ooit! Die stem, die melodie, die tekst! Gewoon alles! Het volmaakte liedje kwam door de speakers in die platenzaak en raakte me vol in mijn hele ziel en zaligheid.
-
Bijna cliché
Het was ook de plek waar ik voor het eerst leerde dat ik niet zoals de rest was. Thuis was het nooit een ding dat pap niet in Nederland was geboren. Ik vond ons ook gewoon vrij normaal. Maar voor de buitenwereld was het wel iets.
