¡Hola!

¡Hola!

In de zomer van ’23 hadden we onze eerste kar gekocht. Overal om ons heen lagen spullen maar in mijn handen had ik een externe harde schijf, gewikkeld in kleding zat hij diep weggestopt in een reistas. Oeh.. wat zou er op staan!

Bucketlist

Bucketlist

Met de komst van internet had ik toen ook bedacht dat ik graag een eigen website wilde hebben! Na verschillende probeersels is in 2010 Kaas met Jam geboren! Ben met regelmaat zo fanatiek als een deurmat wat mijn site betreft maar dat maakt niet uit. Voor mij althans niet. Mijn site is mijn happy place, niet mijn verplichting.

Normaal gemis

Normaal gemis

Terwijl mijn gevoel in mijn hoofd toetert dat het echt erg is dat ik de situatie normaal vind troost mijn verstand mij met de woorden dat het ‘normale’ gevoel niets af doet aan mijn liefde voor haar. Het gemis is helemaal niet weg, het is alleen draaglijk geworden. De consequenties van haar dood zijn nu in mijn leven verweven, en dat is iets goeds. Stel je voor dat ik na twee jaar nog steeds bij elke gedachte aan mijn moeder tissues vol tranen en snot zou produceren.

Viva Forever

Viva Forever

Destijds heb ik wel gelijk mijn complete uitvaart geregeld, muziek, bloemen, genodigden.. alles. Mijn adhd brein heeft er alleen wel voor gezorgd dat die wilsbeschikking is opgeruimd om nooit meer het licht te zien. Ik kan je met alle wil van de wereld echt niet vertellen waar die gebleven is. Compleet nutteloze actie geweest dus, maar t idee was leuk.

Dankbaar

Dankbaar

Ik kwam in Michigan terecht.. vlakbij Detroit en kort na mijn aankomst daar ontmoette ik Ceri, een Zuid Afrikaans vrolijk ding. Ze was zo’n beetje gelijktijdig met mij aangekomen en het was ‘liefde’ op het eerste gezicht. We klikten zo goed, beide nog zo groen als gras op t au pair gebied maar vol energie en goede moed.

Agressief

Agressief

Ja sir, u heeft gelijk.. het is niet de bedoeling dat ik rechtdoor ga op een right only lane. Maar die jongens in die auto naast ons gingen maar niet weg en waren vet irritant! Ik kreeg geen ruimte om netjes van baan te wisselen en ik weet, ik heb een snelle auto dus ik dacht.. als t licht op groen springt rij ik ze er zo uit en ben ik van ze af.

Een rauw jaar

Een rauw jaar

Dat jaar, waar is dat eigenlijk gebleven? Hoe kan een jaar wat niet te doen leek zo snel voorbij zijn gegaan? Kerst, pasen, zomer, winter, elke maand, elke dag, elk uur.. voorbij. We zijn ook allemaal een jaartje ouder geworden. Behalve jij dan mam, jij blijft voor altijd 81.

De praatgroep

De praatgroep

Het zal de derde of vierde sessie zijn geweest dat ik halverwege gewoon niet meer kon. Tranen van verdriet, boosheid, angst.. alles. Ik raakte volledig over mijn toeren, ik wilde het niet meer aanhoren. Ik stond op en ben zonder om te kijken weggerend. De groep bleef perplex achter.
Er rende een hulpverlener achter me aan, maar het was zinloos. Ik was overstuur en niet meer tot rede vatbaar. Weg, ik wilde alleen maar weg. Weg van deze vrouwen, weg van deze verhalen!

Tweede paasdag

Tweede paasdag

Na 9 uur gillend aan dat infuus was geen enkele verpleegkundige nog veilig binnen een meter van mijn bed. Ook was de gehele afdeling inmiddels op de hoogte van mijn weeënstorm en dus werd er besloten dat er actie ondernomen moest worden. Waarschijnlijk hadden ze me t liefst buiten westen gebracht maar het werd een ruggenprik.

Welkom in t Hilvertshof

Welkom in t Hilvertshof

Ik voel echt lichte paniek opborrelen, kan ik iemand bellen? Wie kan ik bellen? Gewoon om tegenaan te huilen. Wat heb ik, een kwartier tot m’n kaartje verlopen is. Was het de hele tijd zo warm? Oh wat een ellende weer. Die borden worden ook steeds zwaarder.
Dit is de uitgang, hij stond toch een soort van redelijk dicht bij de uitgang! Hoeveel fucking uitgangen zijn er!?

Tijdloos

Tijdloos

Terwijl mijn vingers en ogen door de bakken vol cd’s gingen werden mijn oren ineens getrakteerd op het allermooiste liedje ooit! Die stem, die melodie, die tekst! Gewoon alles! Het volmaakte liedje kwam door de speakers in die platenzaak en raakte me vol in mijn hele ziel en zaligheid.

En toen kwam ik

En toen kwam ik

“Hi, I’m a little lost, can you help me?” Met wanhoop in mijn ogen en een onvervalst Nederlands accent stond ik in de deuropening. 3 paar donkere latino ogen keken me verbaasd aan. Een wat oudere grijze man, een iets te bolle jongeman met gemillimeterd haar en een slanke jongeman met glanzende zwarte lokken hingen bij de kassa te chillen. Het was alsof ik een filmset binnen wandelde!