Pasta Kip Pesto
Pasta is echt 1 van mijn favorieten, je kan er zo veel kanten mee op. Onderstaand recept is eigenlijk ontstaan…
Pasta is echt 1 van mijn favorieten, je kan er zo veel kanten mee op. Onderstaand recept is eigenlijk ontstaan…
Destijds heb ik wel gelijk mijn complete uitvaart geregeld, muziek, bloemen, genodigden.. alles. Mijn adhd brein heeft er alleen wel voor gezorgd dat die wilsbeschikking is opgeruimd om nooit meer het licht te zien. Ik kan je met alle wil van de wereld echt niet vertellen waar die gebleven is. Compleet nutteloze actie geweest dus, maar t idee was leuk.
Een left-over salade.. maar te lekker om niet te delen! Ik ben door mijn koelkast gegaan om te zien wat…
Vandeweek heb ik weer eens een recept van lang lang geleden opgedoken. Italiaanse kip cacciatore! Het is zo’n recept waar je…
Oke de naam is even wennen want lasagne associeer je natuurlijk niet gelijk met een dessert maar dat is wel…
Ik kwam in Michigan terecht.. vlakbij Detroit en kort na mijn aankomst daar ontmoette ik Ceri, een Zuid Afrikaans vrolijk ding. Ze was zo’n beetje gelijktijdig met mij aangekomen en het was ‘liefde’ op het eerste gezicht. We klikten zo goed, beide nog zo groen als gras op t au pair gebied maar vol energie en goede moed.
Chocoladeflikken zijn echt zo ontzettend simpel om te maken. En je kan er heerlijk veel mee variëren. Ik heb bij…
Languit ging ik.. pal naast t voetbalveld. Met de armen gestrekt en al. Het bovenlijf ging sneller dan de benen aankonden waardoor ik met een flinke klap ineens volledig plat lag.
Ja sir, u heeft gelijk.. het is niet de bedoeling dat ik rechtdoor ga op een right only lane. Maar die jongens in die auto naast ons gingen maar niet weg en waren vet irritant! Ik kreeg geen ruimte om netjes van baan te wisselen en ik weet, ik heb een snelle auto dus ik dacht.. als t licht op groen springt rij ik ze er zo uit en ben ik van ze af.
1 van mijn favoriete receptensites is die van Averie. Al jaren volg ik haar en regelmatig snuf ik even rond…
Dat jaar, waar is dat eigenlijk gebleven? Hoe kan een jaar wat niet te doen leek zo snel voorbij zijn gegaan? Kerst, pasen, zomer, winter, elke maand, elke dag, elk uur.. voorbij. We zijn ook allemaal een jaartje ouder geworden. Behalve jij dan mam, jij blijft voor altijd 81.
Het zal de derde of vierde sessie zijn geweest dat ik halverwege gewoon niet meer kon. Tranen van verdriet, boosheid, angst.. alles. Ik raakte volledig over mijn toeren, ik wilde het niet meer aanhoren. Ik stond op en ben zonder om te kijken weggerend. De groep bleef perplex achter.
Er rende een hulpverlener achter me aan, maar het was zinloos. Ik was overstuur en niet meer tot rede vatbaar. Weg, ik wilde alleen maar weg. Weg van deze vrouwen, weg van deze verhalen!
Van die zachte smeuïge cookies, dat zijn onze favorieten. Brosse knapperige koekjes zijn op z’n tijd ook lekker maar die…
Na 9 uur gillend aan dat infuus was geen enkele verpleegkundige nog veilig binnen een meter van mijn bed. Ook was de gehele afdeling inmiddels op de hoogte van mijn weeënstorm en dus werd er besloten dat er actie ondernomen moest worden. Waarschijnlijk hadden ze me t liefst buiten westen gebracht maar het werd een ruggenprik.
Ik voel echt lichte paniek opborrelen, kan ik iemand bellen? Wie kan ik bellen? Gewoon om tegenaan te huilen. Wat heb ik, een kwartier tot m’n kaartje verlopen is. Was het de hele tijd zo warm? Oh wat een ellende weer. Die borden worden ook steeds zwaarder.
Dit is de uitgang, hij stond toch een soort van redelijk dicht bij de uitgang! Hoeveel fucking uitgangen zijn er!?
Terwijl mijn vingers en ogen door de bakken vol cd’s gingen werden mijn oren ineens getrakteerd op het allermooiste liedje ooit! Die stem, die melodie, die tekst! Gewoon alles! Het volmaakte liedje kwam door de speakers in die platenzaak en raakte me vol in mijn hele ziel en zaligheid.
Het was ook de plek waar ik voor het eerst leerde dat ik niet zoals de rest was. Thuis was het nooit een ding dat pap niet in Nederland was geboren. Ik vond ons ook gewoon vrij normaal. Maar voor de buitenwereld was het wel iets.
“Hi, I’m a little lost, can you help me?” Met wanhoop in mijn ogen en een onvervalst Nederlands accent stond ik in de deuropening. 3 paar donkere latino ogen keken me verbaasd aan. Een wat oudere grijze man, een iets te bolle jongeman met gemillimeterd haar en een slanke jongeman met glanzende zwarte lokken hingen bij de kassa te chillen. Het was alsof ik een filmset binnen wandelde!
En toen was ik aardig door mijn opties heen.. op het stukje hal op zolder na. Niet echt het meest overzichtelijkste plekje in huis. Eigenlijk gewoon het plekje in huis waar ik alles neer kwak waarvan ik niet weet waar ik het anders kwijt moet.
Ik ben echt in shock. Vandaag zie ik bij meerdere dames op Facebook een tekst voorbij komen over de huidige…
Ergens tussen de onderbroeken en rookworsten in vond ik dé agenda! Dit was hem, A4 formaat, alle schrijfruimte dus, een gezellig printje, een touwtje en jawel, weeknummers! Als een blij ei rekende ik 7 euro af en nam hem mee naar huis. Het was pas november dus ik legde hem in een la tot het moment daar was dat ik hem in gebruik kon gaan nemen.